JULEN BEREIKUA SE ESTRENA EN EL I CIRCUITO ORANGE

El I Master Series de Markina, encuadrado dentro del Circuito Orange de cesta-punta que organiza la promotora Jai-Alive, tiene mañana domingo, día 1 de julio, un aliciente extra. Julen Bereikua se estrena en la competición, y lo hace acompañado de Fundazuri. El explosivo delantero de Berriatua llevaba seis meses sin jugar, pero reapareció por sorpresa el viernes. Mendiboure no pudo acudir a jugar el primer partido del festival nocturno, ya que su coche le dejó tirado nada más salir de casa. Su lugar lo ocupó el de Berriatua, que jugó con su paisano Bilbao. Ambos se enfrentaron a Konpa y Jon Arriaga, cayendo derrotados por 21 a 30. Julen acusó el parón y se le vio desencanchado. El estreno de su nueva cesta tampoco le ayudó, pero lo cierto es que se encontró con unos rivales rocosos: Konpa exhibió su mejor juego y Jon Arriaga no cometió ningún error. Ninguno. El de Deba demostró por qué es uno de los puntales de la empresa.

Así, Bereikua y Fundazuri tendrán enfrente mañana a Foronda y Goitia, que ya sumaron su primer punto en el partido correspondiente al I Master Series de Markina.

Vestidos de azul, doblegaron por 33-35 a Zen y Pradera en un partido que se prolongó durante hora y media. Se adelantaron los "colorados" (17-12), pero algunos "palos" de Pradera y la buena actuación de Foronda, un valor en alza, equilibraron la balanza (23-23), y a partir de ahí el partido de liguilla discurrió entre la incertidumbre y la emoción, hasta que una pelota arrimada de Foronda que no pudo parar Pradera y un revés suicida de Zen que dio a parar a la contracancha decidieron la contienda.

Partido de los que hacen afición, jugado con pelotas "bajas" y a buen ritmo. Destacó Iker Foronda, que demostró que además de correr como un galgo sabe manejar la herramienta con inquina: obsequió a los presentes con un surtido de remates propio de un especialista. Zen tampoco se vino abajo, aunque fue algo más irregular que su rival en los cuadros "alegres".

En la zaga el duelo entre el veterano Goitia y el corpulento Pradera quedó en tablas, aunque el aulestiarra ejerció además de excelente tutor, mandando bien a Foronda y buscando el "txi-txak" constantemente.

El festival de mañana, que arranca a las 18:00 horas, tendrá una previa en la que Goixerri y Etxabe se medirán a Konpa y Arriaga, que vuelven a jugar juntos. _______________________________________________________________________________

ZEN:

“Kantxa asko behar duen pilotaria naiz”

Asier Zenarruzabeitia du izena, baina Ameriketako Estatu Batuetan ulergaitz egiten zaizkie euskal abizen batzuk, eta Zen laburdura jarri zioten. Baina amerikar kutsuko abizena daraman puntista hau euskaldun peto-petoa da, Aulestiko semea izaki.

Hogeita hamalau urteko mutil mardul honek Mexikon egin zuen debuta, eta gero hamar urte bete zituen Danian (Florida). Frontoi horretan onenen artean onena izan zen, eta lorpen ikusgarriak eskuratu zituen, batez ere 2003 eta 2004. urteetako denboraldietan. Hiru urtetan bera izan zen kinielarik gehien irabazi zuen pilotaria Floridako kantxan, eta urte bitan Koroa Hirukoitza ere lortu zuen, pilotari batek AEBetan lor daitekeen saririk preziatuena eta zailena.

Bihotzak Euskal Herriko bidea seinalatu zion berriz, eta 2005. urtean bueltatu zen etxera, bertan geratu asmoz. Baina etxeratzeak ezuste larria ekarri zion, bat-batean: tumore bat aurkitu baitzioten urdailean. 2006. urtea ez zen gozoa izan, baina poliki-poliki aurrera egin du Zenek eta gaur egun Jai-Alive kuadroko aurrelaririk onenetakoa da.

Danian gustura ibili zinen, ezta?

Urte onak izan ziren, bai. Arriaga “Olatxu”, Zelaia, Iru, Atain bera… Osa, Arregi… edozenbat pilotari geunden han, batzuk oraindik ere han dabiltza, jo-ta-ke. Kalitate handiko koadroa zegoen, eta egunero borrokatu behar zen.

2005en etxera bueltatu eta a ze sustoa…

Ba bai, egun txarrak pasa nituen, batez ere tumorea neukala esan eta ebakuntza-gelan sartu bitartean. Hiru aste egon nintzen itxaroten, eta amaigabeak egin zitzaizkidan. Urduri nengoen, ez jan ez lo. Gero dena atera zen ondo eta kendu zidaten kendu beharrekoa. Lau hilabete egon nintzen baja hartuta, eta hamasei kilo galdu nituen.

Urte gogorra izan zen iazkoa, baina Gabonetarako ondo zeunden.

Erdi ondo. Fisikoki orain askozaz hobeto nago. Hori bai, partidak behar ditut. Ehuneko laurogeian-edo nagoela esango nuke. Nik frontoia behar dut, kantxa asko behar duen pilotaria bainaiz. Orange Zirkuitoak asko lagunduko dit.

Praderarekin jokatzea egokitu zaizu. Ondo ezagutzen zarete, aspalditik.

Bai, Danian lagunak ginen, eta orain ia larunbatero entsaiatzen dugu elkarrekin. Ondo ezagutzen dugu elkar. Errebes ikaragarria dauka, erraz atzeratzen du. Pilota baxutxoagoak aterako ditugu, eta ikusi egin behar…

Foronda eta Goitia ere lanerako prest etorriko dira Markinara…

Duda barik. Foronda atleta galanta da, denetara heltzen da eta pilotari konpletoa da. Eta Goitia… zer esango duk ez dakigunik. Segurua da eta esperientzia handiko puntista. Ondo agintzen dio aurrelariari eta esango nuke Forondak berarekin askozaz gehiago jokatzen duela.

Aulestin pikerik badago? Hainbeste pilotarirekin…

Bai, badago, baina koadrilen artekoa, pike sano-sanoa.

Markinan jokatzeak ere izango du bere garrantzia, ezta?

Ilusio handia egiten dit. Pilota gosea daukat eta praka zuriak janztekoa ere bai. Markinako “Uni”ak errespetua ematen du, eta errespetua eskatzen du baita. Zesta-puntaren “katedrala” da eta hango zaletuek asko dakite honetaz. Ezin da tontakeriatan ibili.

Urteko torneo guztiak Zirkuitu batean sartzeak ere izango du bere garrantzia, ezta?

Jakina. Antolaketa aldetik seriotasuna ematen dio modalitateari, baita ere torneo bakoitzari. Profesionalizatuago ikusten dut dena, eta pilotari, zaletu zein komunikabideentzat ere hobeto honela. Pilotarien kuadroa ere konpletoa da, behar asko egin beharko da txapelen bat ateratzeko, baina horrek motibatzen nau, onenen kontra jokatzeak.

HOME RUN

Teníamos la xistera, después llegó la cesta-punta, apodada en sus inicios como "mauser", luego llegó la cesta de plástico, la sintética y ahora vivimos una nueva época, algo más funesta.La mayoría de los medios de comunicación se muestran tímidos ante el rebrote del mimbre, que en verano comienza a picar por doquier. ¿Qué será? ¿De dónde llega? ¿Por qué?

Se muestran asombrados y eluden a la xistera; prefieren algo más "palpable", como la mano. Algunos se tapan las orejas para no verla, otros cierran los ojos para no oír su endiablado "clac", y entre todos han dado luz a una nueva y siniestra modalidad de la pelota vasca:
la cesta invisible.

 

VOLVER